Subscribe:

Ads 468x60px

17 April 2008

तिमी आमा (कविता)

॥ अनिता ॥
तिमी नहुँदा यो घर
निकै शून्य हुन्छ
सबै भएर पनि
कोही नभएजस्तै ।

पूजा गर्दा तिमीले बिहान-बेलुका
घन्टी बजाएर
बिउँझाउँछ्यौ क्यारे देउतालाई
त्यसैले त
नहुँदा तिमी
देउता पनि निदाइराख्छन्
ढुकढुकी मात्र बाँकी रहेको घरमा
मूर्दा शान्ति छाउँछ
सबै भएर पनि
कोही नभएजस्तै ।

खोइ के जादु छ तिमीमा
मलाई पनि सिकाइदेऊ न !
सापटी दिए पनि हुन्छ
(दिएपछि माग्न जानेकी छैनौ तिमीले)

तिम्रो आगमनको पूर्व आभासमै
यो घर फेरि घर बन्छ,
ओइलाएका मनहरू
फेरि बिउँझन्छन्
रमाउन थाल्छन् अनि कुरा गर्छन् ।

देउता पनि
तिम्रो चुराको आवाजले बिउँझन्छन्
अनि फेरि आनन्दको अनुभूत हुन्छ
स्वर्गसमान

त्यसैले आमा,
यो घरलाई स्वर्ग बनाइराख ल !

२०६४/१२/२३
सानेपा ।

No comments:

Post a Comment