Subscribe:

Ads 468x60px

12 May 2008

दुई गजल


- रुपक बनबासी

१)
प्रारब्धमा मान्छे कति विवश हेर्नुस्
बार-बार विफल भयो सिसिफस हेर्नुस् ।

स्याहार्दा-स्याहार्दै मर्‍यो गुलाफको बोट,
कसरी फस्टाएछ यो क्याक्टस हेर्नुस् ।

विश्वास नराखूँ प्रत्यक्ष आँखाले भोगेको छ,
यथार्थभन्दा कति टाढा यो सर्कस हेर्नुस् ।

पाइएन प्रशंसाको आनन्दीमा रमाउन,
अभागीको पोल्टोमा सधैँ अपजस हेर्नुस् ।

दिक्दार हुँदा आत्महत्याको सोचाइ उर्ले पनि,
जीवनप्रति हुँदो रै'छ मोह र लालस हेर्नुस् ।

.......................................................
२)
दुवै हाजिर भयौँ दिलको दूरी बोकेर
म आफ्नो कलेजो बोकेर ऊ छुरी बोकेर ।

निर्माण हुने क्रममा थियो घर पिरतीको,
तिमी आइपुग्यौ अकस्मात हुरी बोकेर ।

बिना सहयात्री जिन्दगीको उकालोमा,
बाध्य भएँ म हिँड्न दुःख नौमुरी बोकेर ।

बस्न बरु वेश होला रोई एकान्तमा,
कहाँ जाऊँ अब म यो मजबुरी बोकेर ।

सुनाउन गाउँभरि उड्दै जाऊ ए चरी,
म मरेको हालखबर जरुरी बोकेर ।

तनहुँ ।
banbasirupak@yahoo.com

No comments:

Post a Comment