Subscribe:

Ads 468x60px

08 May 2008

आधा रङ्ग गए पनि

धा रङ्ग गए पनि जवानीको फूल उस्तै
तैपनि छ जिन्दगीमा आँसुको यो मूल उस्तै ।

तिमी मात्र मेरा प्यारा भन्ने सीमा तोक्नु किन,
धेरैलाई प्यारा भन्ने गर्‍यौ होला भूल उस्तै ।

मेला अनि हाटतिरै सिक्लान् बरु केटाकेटी,
कठै यहाँ तर्साउने बन्दीझैँ यो स्कुल उस्तै ।

मुहारको गुलाफले गाढा रस फिँजाउँछ,
हेपिएछ रुपैबिना चेतनाको तरुल उस्तै ।

निम्तो लेख्‍ने समयमा आफैँ पारि पुगिन्थ्यो कि,
पारिबाट ऊ नै आओस् भन्छ तर पुल उस्तै ।

                      ***

No comments:

Post a Comment